ظاهر بین

یه رفتنه خوب

واسه آدمی که به چشم ما آدم خوبی نبود...

فقط یک هفته مریضیش رو خونواده ش دیدن نه هیچ کس دیگه

یک روز بیمارستان خوابید و رفت توی کما و تموم شد

همه غذاهایی که براش پخته شد، از غذاهای توی خونه تا مراسم تشییع و هفتم، عجیب خوشمزه بود

ظرف های پذیرایی مهمونا نوی نو بود، استکان ها نو، سینی پذیرایی نو

برنج و شوید و خیلی از وسایل مورد نیاز به طرز باور نکردنی از قبل، زیاد تهیه شده و آماده بود

یه تشییع بینظیر داشت، بعضیها میگن شاید نزدیک به 3000 نفر برای تشییع اومده بودن، اصن خیلی عجیب!

ختم بعد از تشییع هم مملو از جمعیت، این همه آدم!

قبرش یه جای خوب و دنج قرار گرفت، کم پیش میاد پای کسی روش بره

یه عالمه زایر از مشهد و قم اومدن برای مراسم و تسلیت گفتن

کفنش دو سه هفته بود از کربلا رسیده بود

با چه دقتی شستنش! از ساعت 11-11:30 تا 1 -1:30 مشغول شستنش بودن

اونایی که باهاشون دعوای خون و خونریزی کرده بود، اومدن و گریه کردن و باور نکردن که رفته! گفتن حلال کردیم!

دیگه یادم نمیاد، فقط همه چیزش خوب بود

ماها فقط ظاهر میبینیم، فقط ظاهر

آدم های پست و حرف مفت زنی هستیم که انگار بهتر از خودمون توی این دنیا وجود نداره

دلم عجیب گرفته، برای غریبی مادر و برادرم، برای خودم، برای بابام، برای زن جوونه بیوه شده، برای حال غریبی که این روزها داره، دلم برای خودم گرفته

آقای همسر جان...